Në humorin shqiptar dikur dominonte “Treshi Përsheshi”, një treshe që përmes satirës bënte publikun të qeshte me realitetin. Sot, në skenën politike kosovare duket sikur kemi një version tjetër – jo një treshe, por një dyshe. Në krye të Partia Guxo qëndrojnë Donika Gërvalla dhe Faton Peci, një dyshe që gjithnjë e më shumë po ngjan me një skeç politik ku publiku nuk po qesh më, por po largohet nga salla.
Projekti politik i Guxo lindi nga një moment specifik: përplasja e Vjosa Osmani me Lidhja Demokratike e Kosovës dhe bashkimi i saj elektoral me Lëvizja Vetëvendosje në zgjedhjet e vitit 2021. Në atë valë politike, shumë figura që u rreshtuan në krahun e saj përfituan kapital politik dhe institucional. Mes tyre edhe drejtuesit aktualë të Guxo.
Por politika është më shumë se një moment i favorshëm. Është organizim, ide, identitet dhe mbi të gjitha mbështetje reale nga njerëzit. Pikërisht këtu duket se fillon problemi i madh i Guxo. Sepse një parti që jeton vetëm nga hija e një projekti tjetër politik, vështirë se mund të ndërtojë peshën e vet.
Sot, gjithnjë e më shumë aktivistë dhe mbështetës po largohen në heshtje nga kjo parti. Nuk ka konferenca dramatike për shtyp dhe as deklarata të bujshme. Ka vetëm një largim të ngadalshëm, por të vazhdueshëm të njerëzve që dikur besuan se Guxo do të ishte diçka më shumë se një projekt i përkohshëm politik.
Problemi kryesor është se drejtuesit e saj duket se janë më të interesuar për pozitat institucionale sesa për ndërtimin e partisë. Në politikë, një post mund të vijë dhe të shkojë, por një parti ndërtohet me vite përmes strukturave, anëtarësisë dhe ideve. Kur këto mungojnë, mbetet vetëm emri në letër.
Nëse Guxo vazhdon të perceptohet si një satelit politik i Lëvizja Vetëvendosje, atëherë pyetja bëhet shumë e thjeshtë: pse duhet të ekzistojë fare si parti më vete? Sepse në politikë, kopja rrallëherë është më e fortë se origjinali.
Historia politike e Kosovës është e mbushur me parti që u krijuan me shumë bujë dhe u shuan në heshtje. Nëse drejtuesit e Partia Guxo vazhdojnë të injorojnë realitetin dhe të mos ndërtojnë një bazë reale politike, rreziku është që edhe kjo parti të përfundojë në të njëjtën listë.
Sepse në fund të fundit, politika nuk është skeç humoristik. Publiku mund të qeshë për pak kohë, por në fund vendos të largohet nga shfaqja. Dhe nëse salla mbetet bosh, atëherë edhe “Dyshja Përsheshi” e politikës nuk ka më për kë të performojë.
/xh.selmani/
Comments