jehona press

  Sot po jetojmë në epokën e paradoksit më të pashpirt moral: liria e fituar me gjak u ka dhënë zë dhe tribunë pikërisht atyre që atë botë nuk bënë asgjë. Ata që në vitet 1998-1999 zgjodhën komoditetin e ikjes, heshtjen e frikës apo vëzhgimin oportunist nga divanet e ngrohta të diasporës e bodrumet e sigurisë, sot janë shndërruar në "gjykatësit" e UÇK-së. Ky nuk është thjesht mendim ndryshe. Ky është një guxim i shpifur që buron nga një kompleks i thellë inferioriteti dhe një mëri patologjike. Për t’u rreshtuar në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës atëherë, nuk kishte as premtime për pushtet, as tendera e as benefite pasditeje. Kishte vetëm një marrëveshje të nënshkruar me vdekjen. Kur atdheu thërriste për ekzistencë, këta analistë dhe kritikë të sotëm të pasluftës zgjodhën të mbijetonin si spektatorë. Frika në luftë është njerëzore, por përdorimi i asaj frike sot për të pështyrë mbi gjakun e dëshmorëve dhe sakrificën e një populli është një akt i ulët e i pafalshëm mora...