jehona press

Në letër, posti i kryeparlamentarit është thjesht një rol teknik. Një administrator. Një “i pari ndër të barabartë”. Një figurë që duhet të garantojë rend dhe procedurë. Por në Kosovë, edhe kjo pozitë e thjeshtë u kthye në armë bllokade. Për gati një vit, institucionet mbetën të ngrira, jo për ndonjë krizë madhore kombëtare, por për një karrige që në thelb nuk duhej të kishte kaq peshë. E njëjta hipokrizi përsëritet me postin e presidentit. Për vite me radhë, kjo pozitë është shitur si simbolike – një noter i shtetit, një figurë ceremoniale që pret mysafirë dhe shpërndan dekorata. Por sot, kur vjen puna për ta kontrolluar atë, bëhet papritmas jetike. Vetëvendosje nuk e sheh më si rol formal, por si një levë pushteti për të kontrolluar sistemin. Aq shumë sa është e gatshme të çojë vendin drejt zgjedhjeve të jashtëzakonshme, vetëm për ta kapur këtë post. Kjo nuk është më politikë. Kjo është etje e pastër për pushtet. Problemi nuk qëndron te kushtetuta, as te rolet formale të institucione...