Në demokraci, pushteti nuk është vetëm çështje numrash, por mbi të gjitha çështje balancash. Ideja se një forcë politike duhet të synojë dominim të plotë, duke e dobësuar apo zhdukur opozitën, ngre pikëpyetje serioze për funksionimin e një sistemi demokratik.
Shprehja se “ai që nuk mund të qeverisë me 51% nuk mund të qeverisë as me 80%” përmbledh një të vërtetë të thjeshtë: aftësia për të qeverisur nuk matet vetëm me përqindjen e votave, por me përgjegjshmërinë, transparencën dhe gatishmërinë për të bashkëpunuar. Një shumicë më e madhe nuk garanton automatikisht qeverisje më të mirë.
Demokracia kërkon opozitë të fortë. Pa të, mungon kontrolli, mungon kritika dhe mbi të gjitha mungon alternativa. Një sistem ku një forcë politike dominon skenën pa kundërbalancë rrezikon të rrëshqasë drejt një realiteti njëdimensional, ku vendimmarrja bëhet pa debat të mirëfilltë dhe pa llogaridhënie.
Historia botërore e ka dëshmuar se pushtetet absolute rrallëherë kanë prodhuar shoqëri të lira dhe të zhvilluara. Rasti i Enver Hoxhës mbetet një shembull i qartë: një regjim me kontroll total mbi shtetin dhe shoqërinë, por që la pas izolim, varfëri dhe mungesë perspektive. Ky precedent historik shërben si paralajmërim për çdo tendencë drejt centralizimit të tepruar të pushtetit.
Deklaratat e fundit të Albin Kurtit (mbrëmë në Interaktiv - KTV), ku ai shpreh synimin për të rritur edhe më tej përqindjen e mbështetjes elektorale dhe sugjeron se opozita “ka nevojë për një humbje të re”, kanë nxitur debat publik. Një retorikë e tillë mund të interpretohet si ambicie për konsolidim politik, por njëkohësisht ngre shqetësime për rolin që i jepet opozitës në një sistem demokratik.
Në thelb, dëshira për pushtet absolut nuk është thjesht strategji politike — ajo mund të shndërrohet në një problem për vetë demokracinë. Sepse demokracia nuk është vetëm fitore zgjedhore; është proces i vazhdueshëm dialogu, kompromisi dhe kontrolli institucional.
Një shoqëri demokratike e shëndetshme nuk ka nevojë për fitues absolutë, por për institucione të forta dhe për një ekuilibër të qëndrueshëm mes pushtetit dhe opozitës. Vetëm kështu mund të garantohet që pushteti të mos kthehet në qëllim në vetvete, por të mbetet një mjet në shërbim të qytetarëve.
Comments