Familja Jashari është shndërruar në simbolin më të fuqishëm të atdhedashurisë dhe sakrificës për lirinë e Kosovës. Emri i tyre lidhet pazgjidhshmërisht me qëndresën, dhimbjen dhe krenarinë e një kombi që pagoi çmim të lartë për pavarësinë. Në Prekaz, aty ku qëndrojnë kullat dhe varret e tyre, çdo shqiptar përballet me burimin dhe çmimin e lirisë.
Në qendër të kësaj historie qëndron figura e Adem Jashari, një nga themeluesit e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, i cili së bashku me familjen u flijua në mars të vitit 1998 gjatë sulmit të forcave serbe. Rënia e tyre u kthye në pikë kthese për mobilizimin kombëtar dhe në themel moral të shtetit të sotëm të Kosova.
Sot, Kompleksi Memorial në Prekaz është vend pelegrinazhi. Aty nuk shkohet për retorikë politike, por për reflektim. Nuk shkohet për përfitime partiake, por për të nderuar një sakrificë që i përket gjithë kombit. Familja Jashari është pasuri kombëtare – dhe si e tillë duhet të mbetet mbi ndarjet politike.
Kohët e fundit, zëra të ndryshëm kanë hedhur idenë e përfshirjes së drejtpërdrejtë të anëtarëve të kësaj familjeje në politikën ditore, madje edhe në gara për poste të larta shtetërore. Por përfshirja në kalkulime partiake, e sidomos përdorimi i emrit të tyre për qërim hesapesh brenda grupeve të caktuara, rrezikon të dëmtojë rëndë simbolikën që ata përfaqësojnë.
Familja Jashari nuk mund dhe nuk duhet të reduktohet në një instrument elektoral. Ata nuk janë kapital politik për t’u konsumuar në fushata, as flamur për pazare të ngushta pushteti. Çdo tentativë për ta tërhequr këtë familje në vorbullën e debateve të përditshme partiake rrezikon ta zhveshë nga dimensioni i saj unifikues dhe ta kthejë në subjekt përçarjesh.
Kosova ka nevojë për institucione të forta dhe për figura politike që fitojnë besimin qytetar përmes vizionit dhe programit të tyre. Por ajo ka po aq nevojë të ruajë të paprekura simbolet e saj kombëtare. Familja Jashari i përket historisë, kujtesës dhe ndërgjegjes kolektive të shqiptarëve – jo listave zgjedhore.
Të kërkosh nga kjo familje të prodhojë një president apo të bëhet palë në përplasjet e ditës nuk është shenjë respekti. Përkundrazi, është rrezik për ta zbehur madhështinë morale që ata gëzojnë sot. Ata që vërtet ua duan të mirën Jasharajve dhe Kosovës duhet të kërkojnë që kjo familje të qëndrojë mbi politikën, aty ku ndodhet sot – në piedestalin e nderit kombëtar.
Ruajtja e kësaj distance nuk është përjashtim, por mbrojtje. Është garanci që krenaria e Prekazit të mbetet e paprekur dhe që sakrifica e tyre të mos relativizohet nga zhurma e interesave të ngushta. Sepse disa emra nuk i përkasin partive – ata i përkasin historisë.
/xhavit selmani/
Comments