Propozimi i fundit nga Lëvizja Vetëvendosje (LVV) për kandidimin e Glauk Konjufcas për president ka nxitur reagime të shumta në skenën politike dhe në opinionin publik. Por ajo që bie më shumë në sy nuk është vetë propozimi, por vala e menjëhershme e kritikave dhe denigrimit ndaj presidentes aktuale, Vjosa Osmani.
Deri dje, një pjesë e konsiderueshme e zërave publikë e paraqisnin Osmanin si simbol të reformës, integritetit dhe përfaqësimit dinjitoz të shtetit. Sot, të njëjtët zëra duket se kanë ndryshuar kurs brenda disa orësh, duke e vënë në shënjestër me akuza dhe nënçmime që shpesh kalojnë kufijtë e debatit racional.
Ky ndryshim i menjëhershëm i narrativës ngre pikëpyetje mbi qëndrueshmërinë e bindjeve politike dhe mbi kulturën e debatit në vend. A po ndërtohet opinioni publik mbi analiza të mirëfillta, apo mbi linja partiake që ndryshojnë sipas interesit të momentit?
Mungesa e tolerancës për mendimin ndryshe dhe tendenca për ta etiketuar menjëherë tjetrin si “armik” apo “i gabuar” është shqetësuese për një shoqëri demokratike. Debati politik është i shëndetshëm kur mbështetet në argumente dhe konsistencë, jo në fushata të sinkronizuara që ndryshojnë varësisht nga zhvillimet e ditës.
Në fund, mbetet për t’u parë nëse kjo klimë përçarëse do t’i shërbejë maturimit të skenës politike apo do ta thellojë edhe më tej polarizimin në shoqëri.
/xhavit selmani/
Comments