Në një kohë kur bota po kalon një nga periudhat më të pasigurta të dekadave të fundit – me luftëra, tensione gjeopolitike dhe një rend të ri botëror që po formësohet – Kosova nuk ka luksin të eksperimentojë me stabilitetin e saj institucional dhe diplomatik. Pikërisht në këtë moment kritik lind pyetja thelbësore: kujt i shërben moszgjedhja e Vjosa Osmani si Presidente?
Kosova është një shtet i ri, me sfida të vazhdueshme të sigurisë dhe me një fqinj të paparashikueshëm si Serbia, që shpesh ka treguar ambicie destabilizuese në rajon. Në këto rrethana, partneriteti strategjik me Shtetet e Bashkuara nuk është thjesht i rëndësishëm – është ekzistencial.
Dhe pikërisht këtu qëndron pesha e figurës së Vjosës.
Vjosa Osmani është një nga politikanet kosovare që ka ndërtuar profil të qartë ndërkombëtar dhe raporte të forta me Washingtonin. Është fakt i njohur publikisht se ajo gëzon simpati dhe respekt në qarqe të rëndësishme të politikës amerikane, përfshirë edhe administratën e presidentit Donald Trump. Në një botë ku liderë të fuqishëm paguajnë lobistë dhe investojnë miliona për të krijuar afërsi me administratat amerikane, Kosova kishte një avantazh natyror: një lidere që tashmë gëzon besim dhe akses.
Shumë shtete do të konsideronin luks të madh edhe një fotografi me presidentin amerikan. Kosova kishte diçka shumë më tepër – një aleate të besueshme në krye të shtetit.
Por në vend që të ruajë këtë kapital diplomatik, politika kosovare duket se po hyn në eksperimente të panevojshme dhe potencialisht të rrezikshme.
Kryeministri Albin Kurti po shihet gjithnjë e më shumë si arkitekti i një qasjeje që synon dobësimin e rolit të Presidentit. Në vend të një figure të pavarur dhe me peshë ndërkombëtare, duket se preferohet një president më i kontrollueshëm, më i heshtur dhe më pak aktiv në politikën e jashtme.
Një president që merret kryesisht me ceremoni, procedura dhe shpërndarje dekoratash.
Por kjo qasje është thelbësisht e gabuar për një shtet si Kosova.
Institucionet e forta nuk ndërtohen duke i zvogëluar ato, por duke i fuqizuar. Presidenca nuk është një zyrë protokollare – ajo është një nga shtyllat e përfaqësimit ndërkombëtar të shtetit. Dhe në momente krize globale, çdo kanal diplomatik është i çmuar.
Të dobësosh një figurë që ka kredibilitet ndërkombëtar nuk është strategji shtetërore; është kalkulim politik.
Albin Kurti duhet të kuptojë një realitet të thjeshtë: interesat personale ose kalkulimet partiake nuk mund të jenë mbi interesin strategjik të Kosovës. Në kohë të pasigurta, vendet e vogla mbijetojnë duke ruajtur aleancat dhe duke forcuar figurat që kanë peshë në arenën ndërkombëtare.
Sepse në fund të fundit, pozita nuk të bën automatikisht të rëndësishëm. Janë njerëzit që i japin peshë pozitave.
Dhe sot, për shumë qytetarë të Kosovës, është e qartë se Presidenca me Vjosën nuk është thjesht një zgjedhje politike – është një garanci për stabilitet, aleanca dhe vazhdimësi strategjike për shtetin e Kosovës.
/xhavit selmani/
Comments