Rezultati 51,11 dhe dobësimi i opozitës krijuan bindjen se gjithçka ishte nën kontroll. U mendua se, për të shmangur zgjedhjet e reja, opozita do të detyrohej të votonte cilindo kandidat për president që do të propozonte Vetëvendosje.
Por politika rrallë ndjek llogaritë e thjeshta.
Kjo qasje la në hije mundësinë e një tjetër zhvillimi: forcimin e qëndrimit të opozitës përballë një figure si Vjosa Osmani. Premtimi i saj për të mbetur aktive në politikë edhe pas mandatit ka ndryshuar dinamikën. Ajo që pritej të ishte kompromis i detyruar, u kthye në rezistencë të organizuar.
Sot, kalkulimi duket i gabuar. Opozita nuk po nxiton drejt kompromisit, por po pret. Pret një moment më të favorshëm, zgjedhje të reja, dhe mundësinë për të rikonfiguruar balancat politike.
Konflikti i heshtur mes Osmanit dhe Kurtit po shihet si një dritare mundësie. Një hapësirë ku opozita beson se mund të rikthehet më e fortë dhe, ndoshta, të ndërtojë një qeveri pa Vetëvendosjen.
Në politikë, frika më e madhe nuk është humbja — por llogaritja e gabuar.
Comments